Proje, 2030 yılına kadar toplam 9 GW güneş ve rüzgar enerjisi kapasitesi ile 4 GW elektroliz kapasitesi öngörüyor. Bu da yılda 1 milyon tondan fazla yeşil hidrojen ve amonyak üretimi anlamına geliyor. Proje Avrupa’nın temiz enerji hedeflerine önemli bir katkı sağlayabilir.

İspanyol gaz tedarikçisi Enagás, yerel yetkililerle birlikte projenin gelişimine destek olmak için Hive Energy ile iş birliği yaptı. Katkıları arasında altyapı uzmanlığı ve gerekli arazi kaynaklarının sağlanması yer alıyor. Ayrıca Hive Energy, yeşil hidrojen üretim teknolojisinde uzman olan Alman ThyssenKrupp Uhde ile ortaklık kurdu.

Projenin İnşaat ve işletme sırasında binlerce iş yaratması ve yerel ekonomiyi canlandırması bekleniyor. 

Cleanergy pilot tesisinin birincil hedefi Namibya’yı yeşil hidrojenin önde gelen üreticisi haline getirmek. Ekonomik büyümeyi teşvik etme, karbon emisyonlarını azaltma ve Namibya’nın yeşil enerji dönüşümüne öncülük etme misyonuyla proje, Cleanergy, Olthaver & List‘in güneş enerjisi tesisi ve CMB.TECH’in hidrojen ve amonyak teknolojilerindeki uzmanlığını içeren ortak bir çaba.

BAM’ın bileşen güvenliği başkanı Prof Dr-Ing Thomas Böllinghaus liderliğindeki ortak araştırma programı, kaynaklı taşıma hatları, boru sistemleri ve depolama tankları için yenilikçi malzemelerin belirlenmesine odaklanacak. Malzeme inovasyonuna yapılan bu vurgu, yeşil hidrojen teknolojilerinin güvenliğini ve sürdürülebilirliğini artırmayı amaçlıyor. On ay içinde faaliyete geçmesi beklenen pilot tesis, hidrojen üretimi, taşınması ve ilgili altyapı için bir test alanı olarak hizmet verecek.

5 MW’lık pilot tesisin tamamlanmasıyla Namibya’nın yeşil enerji hedeflerine ulaşma yolunda önemli bir adım atılmış oldu. BAM, Cleanergy ve Namibya Yeşil Hidrojen Enstitüsü arasındaki işbirliği, Namibya’dan bir grup doktora öğrencisi aracılığıyla bilimsel alışverişi kolaylaştırmak üzere tasarlandı. Önümüzdeki üç yıl boyunca bu öğrenciler malzeme uyumluluğu araştırmaları yaparak sadece hidrojen teknolojilerinin ilerlemesine katkıda bulunmakla kalmayacak, aynı zamanda Namibyalı bilimsel ve teknik personele bilgi aktarımını da teşvik edecekler.

Grup Başkanı ve CEO’su Remi Eriksen önsözde, yenilenebilir enerji sahaları ile iletim ve dağıtım şebekeleri de dahil olmak üzere yeni altyapılara izin verilmesinin ‘en önemli darboğaz’ olduğunu vurguladı.

Hidrojenin 2050 hedeflerine ulaşması için yılda 760 milyon tona, 2033 yılına kadar ise üç katına çıkarak yılda 320 milyon tona ulaşması gerekmektedir. 2050 yılına kadar enerji talebinde yüzde 12’lik bir paya sahip olacağı tahmin edilmektedir.

Rapora göre, güneş enerjisi gibi diğer sektörlerde kurulu kapasitenin 28 katına çıkması gerekirken, rüzgâr enerjisi kurulumunun ve rüzgârdan elde edilen elektriğin 15 kat artması gerekiyor.

Düşük karbonlu hidrojenin ilgi görmeye başlamasıyla birlikte hidrojen ve türevleri, 2050 yılına kadar nihai enerji talebinde yüzde 5 olarak tahmin edilen orandan çok daha yüksek bir paya sahip olacaktır. Ancak, hidrojene yapılacak yıllık ortalama küresel yatırımın 2024-230 yılları arasında 330 milyar dolara ulaşmasıyla, önümüzdeki yıllarda mali harcamalar önemli ölçüde artacaktır.

2050 yılına gelindiğinde, varsayılan önemli sübvansiyonlara rağmen, saf hidrojen karayolu taşımacılığı enerji talebinin yüzde 7’sini oluşturmaktadır.

Rapor; “Bu nispeten küçük pay, karayolu taşımacılığının tüm segmentlerinde batarya-elektrik sisteminin rekabet gücünün bir sonucudur” diye belirtiyor.

DENİZ TAŞIMACILIĞINDA VE KÜRESEL HAVACILIKTA HİDROJENİN ROLÜ ARTACAK

Deniz taşımacılığında görünüm farklıdır. Deniz taşımacılığının çoğu bölümü için önemli bir batarya-elektrik seçeneğinin olmaması, sentetik düşük ve sıfır karbonlu yakıtları karbonsuzlaştırma için uygun seçenekler olarak bırakmakta ve hidrojen türevlerinin 2050 yılına kadar denizcilik yakıt karışımının yüzde 72′ sini sağlamasına yol açmaktadır. O zamana kadar, hidrojen üretiminin yaklaşık yüzde 15’i yakıt olarak hidrojen türevlerine gidecektir.

Küresel havacılıkta da yakıt karışımında saf hidrojen ve hidrojen türevlerinin önemli bir payı (yüzde 40) bulunmaktadır.

Rapora göre özel şebeke dışı hidrojen üretimi için elektroliz kapasitesinin 2030’da 0,4TW, 2040’ta 1,9TW ve 2050’ye kadar Büyük Çin ve Avrupa’nın öncülüğünde 3,8TW olması gerekiyor.

Enerji Dönüşümü Programı Program Direktörü Sverre Alvik, asıl zorluğun gelişmekte olan ülkelerin Kuzey Amerika ve Avrupa gibi yenilenebilir enerji odaklı pazarlara ayak uydurabilmesini sağlamak olduğunu söyledi. Alvik, “Küresel Net Sıfır’ın sıfır olması için bazı ülkeleri daha hızlı hareket ettirmemiz gerekiyor” dedi.

Paris Anlaşması hedeflerine ulaşabilmek için emisyonların her yıl yüzde 8 oranında düşmesi gerekiyor. DNV Enerji Sistemleri İşletmesi CEO’su Ditlev Engel, “Teknolojiyi ve teknolojinin ölçeklendirilmesini tamamen farklı bir şekilde düşünmek zorundayız” ifadesini kullandı.